رفته بودم Pomerene hall که ناهار بخرم. غذاهایش هم ارزانتر و هم سالمتر از ناشناخته های McDonalds و Wendy's و غیره است. بیرون که آمدم چند دانشجو دیدم با مقواهای بزرگی در دستشان که رویش نوشته بود Free Hug. یک لحظه یاد کلیپ زیر افتادم... بغلش کردم... به ذهنم رسید خوشی به چیزهای کوچک فراوانی ست که داریم٬ نه چیزهای بزرگ!